Tungkol sa aklat:
“Sa loob ng halos sandaang tungayaw, sigaw, sambulat, mura, muni, bulong, haplos, tunganga at hikayat ay naisatula ni Jim Libiran ang pinakabatayan at pinakamahalagang hangad ng mabudhing makata: liwanag, sining, pag-ibig, pagkatao, laya at matayog na kamalayan. Matinding laro lamang sa salita tila ang lahat pero hinding-hindi nanghihinawa ang pagkarebelde ng makata sa lahat ng tumatambang sa sarili't kapuwa sa lungsod at nayong dinadaganan ng "panginoong kawatan ng kaligayahan." Digma ang buhay at magiting na kasama natin tungo sa liwanag ang makatang Libiran.” —Romulo Joey Baquiran
“Walang-wala. Walang makababalewala sa pagwawala ng makatang Jim Libiran na sa simula ay maáakalà na mapagwalambahala sa tula at pagtula, na wala diumanong nápapalâ kundi pagbabalik sa wala. Ang malalâ, pagpapalà na napakákawalan ang kawalang mulala, at nagsasabulâng bulaan ang kaniyang mga talinghaga na aligagang-aligaga sa mga nakabubulaga na nakabulagtang naglalátang na paratang at paráting pagbutingting sa itinuturing na magaling, ngunit marahil hindi tama kayâ sumasamâ. Walang kawala ang sinuman sa pagpapakawala niya ng hámon ng mga pagkakataón upang matunton ang sanhi kung bakit sa ating pagtalunton ay matutuklasang meron ang wala. Basahin ang aklat na ito at sandaling hayaan ang diwang malibiran ni Libiran. Manalig lang sa makata, magtiwala sa wala. May alay siyang gantimpala na di-iilang matulaing paraan ng pagkawala.” —Michael M. Coroza
“Wala na nga. Wala. Wala nang hihigit pa sa pagkadalisay at pagkadakila ng pag-ibig ni Jim Libiran sa kaniyang tinubuang lupa. Sa Pauwi sa Wala, binalikan niya – matapos ang malayo-layo ring paglalagalag o pagliliwaliw o pagsasayang ng oras sa iba’t ibang lugar at larang o liblib na usapa’t usapin – ang una’t huli pala niyang mahal. Tula, sa bandang huli, ang kaniyang imbakan, o di kaya’y tambakan, ng pinakamalalim, pinakamatayog, at/o pinakamalawak niyang dalumat sa daigdig.”
—Victor Emmanuel Carmelo “Vim” Nadera
“Tama ang lahat ng sinabi nila. At dahil more than 40 years overdue na ang aklat na ito, hindi na ako magdadagdag. Baka maudlot pa ang paglabas at maghintay pa ulit tayo ng 40 years."
—Lourd de Veyra